قرآن به سر گرفتن
تكليف ديگر «شب هاي قدر» ، قرآن به سر گرفتن است. مؤمنان روزه گرفته، در ماه خدا و خانه خدا، كتاب خدا را گشوده، به سر گرفته و آن را شفيع خود قرار مي دهند. آنها به محتواي قرآن مي انديشند، به آغوش آن پناه مي برند و با قرآن پيوند و پيمان مجدد برقرار مي نمايد، تا با معارف نوراني آن، همه زواياي زندگي خويش را نوراني و متعالي گردانند.
امام صادق(ع) فرموده است: براي شب هاي(قدر) قرآن كريم را جلوي خود قرار دهيد، آن را بگشاييد و بخوانيد: «اللهم اني اسئلك بكتابك المنزل، و ما فيه و فيه اسمك الاكبر، واسمائك الحسني، و ما يخاف ويرجي، ان تجعلني من عتقائك من النار.»

نماز و دعا
نمازي در شب قدر وارد شده كه در آن يك بار حمد و هفت بار «قل هوالله احد» خوانده مي شود و بعد از پايان نماز هفتاد بار ذكر «استغفرالله و اتوب اليه» گفته مي شود و سپس حوائج از خدا خواسته مي شود.
صد ركعت نماز و خواندن دعاهايي كه در بين آن وارد شده از مهمترين امور مهم است. زيرا مضامين آن برآمده از سينه ائمه اطهار(ع) كه عالمان به خداوند هستند. در اين ادعيه علوم گرانبهايي است كه به جز پيامبران و جانشينان آنان كسي از آن آگاه نيست. دانش هايي از قبيل علم به خدا و صفات جمال و جلال و نام هاي نيك و مراتب فضل و حكم عدل و مقتضاي كار ادب مناجات با خداوند متعال.
لازم است در خلال خواندن اين ادعيه زنده دل بوده و با توجه آن را بخواند و اگر بتواند از آنچه مي گويد، تأثير پذيرفته و اين مطلب را نيز در دعايش بخواهد، بايد به او تبريك گفت. زيرا اگر اين ادعيه ثواب و پاداشي از جانب خدا نداشته و فقط مضامين آن در انسان مؤثر باشد، عاقل بايد روح و جان خود را براي به دست آوردن آن فدا كند،چه رسد به اين كه خداوند براي هر حكم و حتي هر حرفي از آن جواب و نوري آماده كرده است كه جهانيان نمي توانند قيمتي بر آن بگذارند. همچنين بايد درباره معني كلماتي كه مي گويد تأمل كرده و آن را درك كند و اگر اين مقدار نيز نمي تواند بهتر است به جاي خواندن اين دعاها بر مصيبت خود و مجازات خدا به خاطر آن، گريه كرده و بگويد: «انا لله و انا اليه راجعون» ، چه مصيبت و چه مجازات بزرگي؛ درباره اهل آخرت، در حديث قدسي آمده است: «دعاي آنان در نزد خداوند بالا رفته و كلام آنان را مي شنود. فرشتگان به واسطه آنان خوشحالي مي كردند... پروردگار به اندازه اي دوست دارد دعاي آنان را بشنود كه مادري فرزند را.»
بنابراين اي فقير در مورد دعايي كه بدون حضور قلب مي خواني، انصاف بده. آيا دوست داري، در حالي كه خدا مي بيند كه زبانت او را خوانده و دلت با دنيا سخن مي گويد، دعايت به خداوند برسد دنيايي كه درباره آن آمده است كه دشمن خدا و دوستان اوست .
- خواندن دعاي گشودن قرآن و قرآن را روي سر گذاشتن، به اين نيت كه عقل و انديشه او با اين عمل تقويت شده و با دانش هاي قرآن كامل شود و نور عقل با نور قرآن ضميمه شود و ساير نيت هايي كه مناسب با اين عمل است.
- زيارت امام حسين (ع) با بعضي از زيارت هايي كه وارد شده است.
- خواندن سوره روم، عنكبوت و دخان در شب بيست و سوم.
- خواندن دعاهايي كه در اين شب ها وارد شده است، به ويژه دعايي كه سيد از بعضي از كتاب هاي كهن نقل كرده و اول آن چنين است: «اللهم ان كان الشك في ان ليله القدر فيها او فيما تقدمها واقع فانه فيك و في وحدانيتك و تزكيتك الاعمال زائل، خداوند اگر در اين شب قدر، امشب يا شب هاي پيش از آن است، شكي هست، ولي در مورد يكتايي تو اين كه اعمال را پاكيزه مي نمايي، شكي نيست.» و اگر توانست معني از بين رفتن شك در خدا و يكتايي او را بفهمد، همين پاداش براي عبادت آن شب براي او كافي خواهد بود.
دعاي كوچكي كه از امام سجاد(ع) روايت شده و اول آن «يا باطنا في ظهوره» است. دعايي كه در يكتادانستن خداوند كامل است و اگر وجود ائمه(ع) هيچ نفعي نداشت، مگر همين كه با اين گونه دعاها پرده از يكتايي خدا برداشته، و ما را از اين مطلب آگاه كردند. لازم بود مؤمن تمام وجودش را فداي اين عمل آنان نمايد. و حتي فداكردن تمام وجود خود را ناچيز شمرده و خود را ناتوان از اداي شكر نعمت هاي آنان ببيند.
ساعتي از شب را مخصوص مراقبت قرار داده، و در آن ساعت علم پروردگارش را به بدحالي او و قدرتش را بر نجات دادن او و فضل و بخشش و كرم او را درنظر گرفته و سپس با اميدواري بر در بخشش و كرم او چشم دوخته و در انتظار رحمت و بخشش او باشد.

====منبع سایت عاشورا